Ks. Teofil Siudy – Częstochowa

Powitanie i wprowadzenie

Tekst zamieszczony w 1 tomie Biblioteki Mariologicznej pt. Duch Święty a Maryja. Materiały z sympozjum zorganizowanego przez Katedrę Mariologii KUL oraz Oddział PTT w Częstochowie, Częstochowa, 22-23 maja 1998 roku, redakcja naukowa: Stanisław Celestyn Napiórkowski OFMConv, Ks. Teofil Siudy, Krzysztof Kowalik SDB, Częstochowa 1999, s. 7-8. Zobacz też wersję PDF .

Katedra Mariologii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego i Oddział Polskiego Towarzystwa Teologicznego w Częstochowie oraz Goście z całej Polski spotykają się w Częstochowie, w gmachu Wyższego Seminarium Duchownego na Sympozjum Mariologicznym.

Serdecznie witam wszystkich, którzy przybyli, można powiedzieć, z całej Polski: od Pani Podhala w sanktuarium w Ludźmierzu po nadbałtycki Szczecin i od uniwer­syteckiego Lublina po Gorzów Wielkopolski na zachodnich rubieżach. Witam wszyst­kich kustoszów naszych sanktuariów maryjnych na czele z Siostrami od Pani Jazłowieckiej z Szymanowa. Witam alumnów naszych Wyższych Seminariów Duchownych, zarówno diecezjalnych jak i zakonnych. Witam bardzo serdecznie i gorąco organiza­torów Sympozjum, a więc Katedrę Mariologii KUL, jej profesorów i studentów, na czele z Ojcem Profesorem Stanisławem Celestynem Napiórkowskim, a także nasz Oddział PTT na czele z Księdzem Arcybiskupem Stanisławem Nowakiem.

W odczytanej na początku modlitwie Ojca Świętego Jana Pawła II do Ducha Świę­tego, fragment, który łączy Ducha Świętego z Maryją, mówi o znakach czasu. Mary­ja to Dziewica słuchająca, która słucha Boga, a przez to odczytuje znaki czasu. W tym kontekście Ojciec Święty prosi Ducha Świętego, byśmy wpatrując się w Ma­ryję umieli odczytywać znaki czasu. Myślę, że jednym z takich znaków czasu jest nasze dzisiejsze zgromadzenie stanowiące połączenie środowiska częstochowskiego z uniwersyteckim środowiskiem lubelskim, czyli tego, co nazwalibyśmy zasadą mo­dlitwy (lex orandi), z zasadą poprawnej wiary (lex credendi). Mam nadzieję, że jest to dobry początek i że przyszłość będzie szła w tym właśnie kierunku, to znaczy ku większej integracji owego lex orandi z lex credendi na płaszczyźnie mariologii.

W encyklice Redemptoris Mater Ojciec Święty pisząc o pięknych ikonach Dzie­wicy Maryi, ikonach chrześcijańskiego Wschodu, kończy takim oto stwierdzeniem: „Wspominam również wizerunek Dziewicy z wieczernika, modlącej się z Apostołami, w oczekiwaniu na Ducha Świętego: czy nie mógłby on stać się znakiem nadziei dla wszystkich, którzy w braterskim dialogu pragną pogłębić swoje posłuszeństwo wiary?”1. Myślę, że to ekumeniczne pytanie skierowane jest również w jakimś sensie dzisiaj do nas, jakkolwiek nie ma pośród nas naszych braci w wierze, prawo­sławnych czy protestantów. W pytaniu tym słyszymy papieskie wezwanie, byśmy szerzej otworzyli się na innych przez naszą teologiczną refleksję. W tym miejscu dodam jeszcze jeden szczegół: marzyło się nam, by w miejscu, gdzie na naszej sali obrad znajduje się ikona Matki Bożej Częstochowskiej, pojawiła się ikona Maryi z Wieczernika. Szukaliśmy takiej ikony w naszym mieście, ale nie mogliśmy znaleźć.

Mamy jednak nadzieję, że taka ikona stanie się owocem naszego Sympozjum, że napiszemy ją słowami naszej refleksji, podobnie jak uczynił to przed nami w swoich tekstach biblijnych św. Łukasz.

W imieniu częstochowskiego Oddziału PTT życzę wszystkim zgromadzonym na Sympozjum owocnych obrad.

 

1Jan Paweł II, Redemptoris Mater, 33.