Wielka Boga-Człowieka Matko, Niepokalana Dziewico Maryjo, Matko Kościoła i Królowo Polski, Matko naszego zawierzenia!

Na drodze naszych narodowych dziejów mijają kolejne lata troski, wysiłków i zmagań synów i córek polskiej ziemi o wierność chrześcijańskiemu dziedzictwu, o wierność Chrystusowi i Jego Ewangelii, o wierność Kościołowi i jego Pasterzom.

Wraz z całym Kościołem przekroczyliśmy próg Jubileuszowego Roku Dwutysięcznego, a teraz stajemy w obliczu 1050. rocznicy przyjęcia przez nasz Naród łaski Chrztu świętego.

W tym momencie dziejów świadomi jesteśmy nowych wyzwań, ale i nowych zagrożeń, jakie niesie współczesny świat. Mamy świadomość, że stoi przed nami wielkie zadanie Nowej Ewangelizacji, pragniemy podjąć i rozwijać w świecie, w którym tak wielu ludzi odchodzi od Boga, rośnie obojętność religijna, pogłębia się relatywizm moralny i gaśnie nadzieja w ludzkich sercach. W świecie, w którym wielu naszych braci i sióstr w wierze cierpi, a nawet oddaje życie za Chrystusa.

Odpowiadając na wyzwania współczesnego świata, w duchu Chrystusowej Ewangelii, pragniemy pogłębiać i rozwijać w każdym z nas osobiście i w całym naszym Narodzie chrzcielne przymierze z Bogiem, otwierać się na światło wiary, która rodzi się ze słuchania Bożego słowa i owocuje świadectwem życia.

Pragniemy, jak uczył nas św. Jan Paweł II, kształtować dojrzałe wspólnoty kościelne – nasze rodziny i parafie – „w których wiara ujawnia się i urzeczywistnia jako przylgnięcie do Osoby Chrystusa i do Jego Ewangelii, jako spotkanie i sakramentalną komunią z Chrystusem, jako życie w duchu miłości i służby”.

Matko Syna Bożego i nasza Matko! Pomni naszej narodowej tradycji zachowania chrześcijańskiego dziedzictwa w Twoich macierzyńskich dłoniach, pragniemy także dzisiaj dostrzec w Tobie, nasza Matko i Królowo, „przedziwną pomoc i obronę” na drogach naszej chrzcielnej wierności Chrystusowi, Twojemu Synowi i naszemu Zbawicielowi. Pragniemy ponowić dzisiaj nasze przymierze z Tobą, wpatrzeni w przykład życia i wsłuchani w nauczanie naszych wielkich Pasterzy – św. Papieża Jana Pawła II i Sługi Bożego kard. Stefana Wyszyńskiego. Pragniemy, aby program życia według hasła papieskiego: „Totus Tuus” i prymasowskiego: „Wszystko postawiłem na Maryję” stał się również naszym udziałem.

W tym duchu, Matko Kościoła i Królowo Polski, wypowiadamy na nowo słowa naszego synowskiego zawierzenia. Za przykładem umiłowanego ucznia Jana, zabieramy Ciebie, Maryjo, do siebie, wprowadzamy w naszą osobistą i narodową codzienność. Postanawiamy jeszcze wiernej naśladować przykład Twojego życia – przykład służby Bogu i ludziom, przykład wiary, nadziei i miłości, przykład troski o zbawienie każdego człowieka. Pragniemy trwać wiernie i uczyć się w Twojej szkole „Matki Słowa” i „pierwszej chrześcijanki”. Ucz nas patrzeć na świat oczami Jezusa, aby On był zawsze światłem na naszej drodze.

Matko naszego zawierzenia, chcemy oprzeć naszą wiarę na Twojej wierze, by w naszej codzienności umieć rozpoznawać głos Boga i Jego zbawcze wezwanie, by serca nasze były otwarte na dary Bożego miłosierdzia.

Przyjmij, nasza Matko i Królowo, ten akt naszego synowskiego zawierzenia. Niech będzie on także odpowiedzią na Twoje matczyne orędzie z Fatimy. Niech w Twoim Niepokalanym Sercu odsłoni na nowo dla nas wszystkich światło zbawczej nadziei. Amen.