Przygotowując się do jubileuszu 1050. rocznicy Chrztu Polski, w programie duszpasterskim na rok 2015/2016 koncentrujemy się wokół tematu: Chrzest jako nowe życie. Hasłem przewodnim są słowa: „Nowe życie w Chrystusie”, a symbolami woda i biała szata. W naszych czasach nacechowanych sekularyzacją, dechrystianizacją, a także nowym ateizmem dąży się w szczególny sposób do odsunięcia na bok, ukrycia lub wyeliminowania tych gestów, które są skutecznymi znakami obecności Boga i zbawienia. Niekiedy sprowadza się też sakramenty, począwszy od sakramentu chrztu, do rangi wydarzeń czysto osobistych, pozbawionych swego autentycznego znaczenia, które się zasłania czymś innym, jak choćby folklorem, uczuciowością, sentymentalizmem itd. W efekcie stają się one wydarzeniem czysto ludzkim. Nie brakuje również przypadków, kiedy sakramenty inicjacji chrześcijańskiej zastępuje się czymś innym, co ma rzekomo stworzyć nowy projekt życia ludzkiego. Absolutyzuje się więc jakiś aspekt egzystencji ludzkiej, nadając mu całościowe znaczenie życia jako takiego. W poszczególne fakty lub uwarunkowania życia może również z powodzeniem wkraczać jakiś sens magiczny. Nieodzowne w takiej sytuacji jest nowe poniekąd głoszenie zbawczego wydarzenia Jezusa, poświadczane i ożywiane postawą tych ochrzczonych, którzy dzięki łasce Bożej żyją nim na co dzień. Nie powinno się również zapominać o tym, że dziś, chociaż nie brakuje jeszcze osób głoszących Jezusa słowami, to przecież raczej rzadko i z trudnością można spotkać ludzi odrodzonych w chrzcie, a także bierzmowanych, którzy żyją faktycznie Chrystusem przyjmowanym w Eucharystii oraz darami Ducha.

Wpisując się w program duszpasterski, który prowadzi do przeżycia w wierze 1050. rocznicy Chrztu Polski, oddajemy do rąk wyznawców Chrystusa dodatek Maryjny, w którym wskazujemy na kształt nowego życia w Chrystusie. Wśród rozważań pochylimy się nad postacią Maryi jako Matki nowego życia w tajemnicy Wcielenia oraz ukazującej nowe życie pod Krzyżem Chrystusa. Podkreślając Maryjny wymiar nowego życia na mocy łaski chrztu św., zwrócimy też uwagę na Maryję jako uosobienie nowego życia w tajemnicy Wieczernika, patronkę nowego życia w rodzinie na wzór Nazaretu, wzór życia rada mi ewangelicznymi, ideał życia duchowego aż do mistycznego zjednoczenia z Bogiem, świadka nowego życia w chorobie i cierpieniu oraz jako pierwszą wśród odkupionych, nadającą sens nowego życia w Chrystusie w perspektywie wieczności.

Struktura publikacji koncentruje się w zasadzie wokół tych samych zagadnień, które odnajdziemy w dotychczasowych dodatkach Maryjnych. Poza dziewięcioma konferencjami, które mogą być wykorzystane podczas pielgrzymek, nabożeństw nowennowych czy w innych okolicznościach, proponujemy dostosowane tematycznie do konferencji rozważania apelowe, a także refleksje na temat życia nowością chrztu. Na uwagę zasługują teksty służące rozważaniu tajemnic różańcowych oraz drogi krzyżowej, skoncentrowanych na maryjno-eklezjalnym kształcie nowego życia w Chrystusie. Mając na uwadze obchody 1050. rocznicy Chrztu Polski 3 maja 2016 roku na Jasnej Górze, tegoroczną publikację ubogaciliśmy nowenną przed uroczystością Jubileuszową NMP Królowej Polski. Jak zwykle zwieńczeniem tych materiałów jest propozycja nabożeństw słowa Bożego.

Koncentrując się na nowym życiu w Chrystusie, przywołajmy słowa inicjatora obchodów Milenium Chrztu Polski, sługi Bożego Stefana Kard. Wyszyńskiego, słusznie nazwanego prymasem Maryjnym, który na rozpoczęcie Roku milenijnego wołał w katedrze gnieźnieńskiej: „Dzieci najmilsze! Czy urzeczywistniliśmy w pełni ducha chrześcijańskiego w sobie i w naszym narodzie? Na pewno jeszcze nie! Uczyniliśmy to jednak w takim zakresie i w takim stopniu, że jest rzeczą sprawiedliwą nazwać nas narodem katolickim bardziej, aniżeli powiedzieć, że jesteśmy poganami. Nie jesteśmy i nie chcemy być narodem pogańskim, bezbożnym! Przez dziesięć wieków Słowo Przedwieczne wcieliło się w osobiste życie naszych praojców i nasze, a przez nas w życie narodu. Tajemnicza to rzecz, jak ochrzczeni Polacy odchodzą do Boga, ale pozostaje naród ochrzczony. Odszedł Mieszko, Chrobry, Kazimierz, odeszła Jadwiga i Jagiełło, odszedł św. Kazimierz i Jagiellonowie, odeszli wielcy mistrzowie, pisarze, poeci, wielka «trójca» narodowa – Mickiewicz, Słowacki, Krasiński. Oni odeszli, ale naród został. Ochrzczeni Polacy odchodzili, ale pozostawał ochrzczony naród, który dotrwał do Tysiąclecia i dziś trwa nadal. Ta rzeczywistość wskazuje na szczególne misterium. Oto Kościół chrzci synów Bożych i córki Boże, a przez nich – narody. Można powiedzieć, że istnieje teologia chrztu człowieka i teologia chrztu narodu. Dzięki temu lepiej rozumiemy Chrystusowe polecenie: «Idźcie i nauczajcie wszystkie narody!» Idźcie i nauczajcie również naród polski. Chrystus żyjący w Kościele wszczepił się przez ochrzczonych Polaków w życie narodu, który jako ochrzczony naród trwa do dziś dnia. Taka jest rzeczywistość, nie inna!”.

Niech obchody jubileuszu 1050. rocznicy Chrztu Polski ubogaci tegoroczny dodatek Maryjny do Programu duszpasterskiego, aby każdy z nas dawał świadectwo nowego życia łaską chrztu na miarę świętych i wielkich Polaków, zarówno wspomnianych przez Prymasa Tysiąclecia 1 stycznia 1966 roku, jak i włączonych w poczet błogosławionych i świętych w ostatnim pięćdziesięcioleciu.

Ks. Marian Kowalczyk SAC
Członek Zarządu Polskiego Towarzystwa Mariologicznego

Oblicza naszej Matki

mb_138.jpg

Logowanie

Gościmy

Odwiedza nas 332 gości oraz 0 użytkowników.

Statystyka

Odsłon artykułów:
534626